Budapest Business Region - Get Engaged

Even een leuk filmpje over Hongarije. Deze film laat zien hoeveel producten afkomstig zijn uit Hongarije, of waar een Hongaar in heeft uit geblonken. Denk maar aan de Rubik Cubic, welbekend bij (bijna) iedereen.
Kijk het filmpje en laat je verwonderen.. net als ik!

KOUD!!

Zo, de eerste lading met spullen is vertrokken richting Hongarije. Het was een reisje die broer en manlief nog lang zouden heugen... Niks was er helemaal klaar en ze konden die week maar weinig doen. Wel genoten van het Hongaarse weer en mentaliteit. Ze hebben eens even kennis gemaakt met de buren en dat kan natuurlijk ook geen kwaad. Met een glaasje Palinka en een biertje was het al gauw heel gezellig..... Ondertussen in de oude school waren de werklieden hard bezig om het allemaal zo goed als klaar te krijgen en dat we in ieder geval alle spullen in één van de woningen konden zetten. Zo gezegd zo gedaan en met 2 dagen was de kleinste woning zover klaar dat hier alles neer gezet kon worden. Met een grote rol stickers en een paar stiften alles maar gemerkt en dan kon Gyula, wanneer alles klaar zou zijn, alles op de plek zetten. Tenminste,... dat was zijn voorstel....Toch wel fijn dat er mee gedacht wordt..

Ondertussen zijn manlief en broer weer thuis en maken we aanstalten om in februari die kant op te gaan. Niet wetende dat dit de KOUDSTE maand van het jaar is in Hongarije.. en dat hebben we geweten.
Onderweg was de temperatuur al behoorlijk aan het zakken, maar het was mooi zonnig en dan merk je dat niet zo. Tegen de avond werd het al wat frisser en een dekentje kan dan geen kwaad. De sleutel moest gehaald worden bij Gyula, die vlak in de buurt woont. Geen probleem, even van de snelweg af en de sleutel ophalen. De weg zag er wat wittig uit en  ik had het vermoeden dat het wel eens glad kon zijn..... en dat was het ook! Een complete ijsbaan was het. Dus met een gangetje van ca 30 km/uur richting Gyula. En maar wachten, en hier brak onze spraakverwarring ons op. Welk cafe/restaurant zou hij nou zijn?
Na goed een uur was hij er, en de sleutels ook. Op naar de school, op naar Orgóvany!

De volgende ochtend werden we wakker in een lekker verwarmde school, de kachel deed het dus super. En buiten.. een halve meter sneeuw! Mooi, tot dat we buiten kwamen. WAT WAS HET KOUD!! De thermometer stond op -25 graden C!! Je voelde de kou door je kleding heen trekken. Tja, ook dat hoort erbij in Hongarije. Met een landklimaat kun je dit verwachten. Warme zomers en hele koude winters! Maar zo koud...brrrrrr dat was wel wennen.....

Verhuizen..?

Het is zo´n half november en volgens onze aannemer Gyula zou de verbouwing ruimschoots klaar zijn. In onze ogen bijna onmogelijk maar goed, de wonderen zijn de wereld nog niet uit... Na een aantal keren telefonisch contact te hebben gehad leek het er op dat het toch zo´n beetje klaar zou zijn. Nu was ons Hongaars net zo goed als de aannemer zijn Nederlands dus een beetje spraakverwarring was niet helemaal  onmogelijk.

Tja, en dan...Wat neem je mee.? Ondertussen zijn we druk aan het verzamelen gegaan en eens rond gekeken wat er nou allemaal mee zou kunnen naar onze mooie( verwachting..) school. Laat één keer het woord vallen dat je huisraad zoekt voor je vakantie woning en spontaan bieden allerlei mensen iets aan. Van heel bruikbaar tot heel onbruikbaar... en zo heb je dan makkelijk een auto vol, en een grote aanhanger.... en nog een auto... en nog een aanhanger... Een complete volksverhuizing leek het wel.

Broerlief was ondertussen ook wel nieuwsgierig geworden en leek het wel leuk om een weekje mee te gaan om zo eens pols hoogte te nemen in dat land waar we zo enthousiast over waren. Gelukkig had hij een trekhaak en grote auto en met een boel passen en meten  zat er heel veel in...

Na een reis van ruim 18 uur waren ze dan eindelijk in Orgóvany. Heerlijk, lekker de karren uitpakken, de bedden opzetten en slapen...Wat een vooruitzicht!

Maar hier liep het anders... De mooie houten parketvloer was voor de 3e keer in de lak gezet en was nog niet droog... De verf op de deuren was nog niet droog... en 2 douche cabines moesten nog geplaatst worden. Het kleinste appartement was wel zo ongeveer klaar, niet om te slapen maar om de spullen in te zetten en dat was het. 

Zoiets roept natuurlijk wel wat irritaties op, waarom was dit niet gezegd, dan hadden we de reis een 2 weken uit gesteld! en hadden we gewoon in ons eigen huis kunnen slapen.....

Nu kun je je natuurlijk blijven ergeren aan het feit dat iets niet klaar is, maar je kunt het ook gewoon accepteren en kijken wat er wel mogelijk is.

Het werk wat gedaan was, was ook inderdaad erg mooi, netjes en goed. En dat is ook wel weer wat waard.

Met man en macht is er gewerkt om de mooie houten vloer weer in originele en goede staat te brengen, de buitenmuren in goede staat te brengen en de overstek was mooier dan verwacht...Dit woog wel op tegen het feit dat er overnacht moest worden in een hotel in de buurt...

Het schoot op en het inrichten kon zo langzaamaan beginnen.... De verhuizing van de verzamelde spullen kon beginnen.....

Nog even doorzetten..

Zoals het vaak met verbouwen gaat is enige vertraging niet bijzonder. Ook in Hongarije is vertraging van verbouwingen of bouwen of op visite gaan meer regelmaat dan uitzondering. Wij waren zeer onder de indruk van onze aannemer met zijn voorstel om de gehele verbouwing klaar te hebben in 6! weken tijd. Alleen het goed schilderen van de school zou zeker 2 weken in beslag nemen..
Maar goed, je moet toch een beetje verrtrouwen hebben in vakmensen en tot nu toe had Gyula alles gedaan wat hij ons gezegd had. We hebben veel mindere verhalen gehoord van oplichting, wel slopen, niet bouwen, verkeerde kleuren verf op je huis enz. enz....
Gelukkig hadden mijn schoonouders het idee opgevat om eens polshoogte te gaan nemen in Hongarije, ze waren ook wel nieuwsgierig geworden van al onze enthousiaste verhalen dat alles wel eens zelf wilden aanschouwen. En aangezien de vrije dagen van ondergetekende al zo´n beetje op waren kwam dat natuurlijk geweldig uit.

En polshoogte genomen hebben ze... Nu zijn pa en ma niet zo snel onder de indruk van bijzondere gebeurtenissen maar na aankomst kwam er al snel een telefoontje. `Ze zijn druk bezig hier hoor, er lopen wel 25 mensen rond die van alles doen ( en niet doen) en het gaat snel hoor ' . Dat klonk wel positief natuurlijk. De aannemer stuurde geregeld een aantal foto´s door per mail om de vorderingen te laten zien en ook wij waren blij verrast.. Zou het dan toch lukken om in 6! weken een verbouwing rond te krijgen... We begonnen al zo waar te hopen dat het zou lukken.

Langzaamaan werden er dus  plannen gemaakt om half november die kant op te gaan. Ondertussen was er al een hele  inboedel verzameld en dat zou mooi zijn dat dat mee kon.....En het leuke is dat iedereen meeleeft en meeverzameld...


Maar goed, zo ver is het nog niet. Eerst moest alles klaar zijn en dan...
Dan gaat het pas echt gebeuren....

Verbouwen? Dat valt niet mee...

Na onze terugkomst van vakantie waren de plannen van het verbouwen wel redelijk concreet.
Wat in de eerste instantie een appeltje eitje leek, was in werkelijkheid toch iets meer dan een simpele verbouwing van een oud schooltje. Aangezien er 3 ruimtes/schoollokalen waren hebben we besloten om er 3 woningen van te maken en dat we deze zouden kunnen gaan verhuren als vakantiewoning. En daar begon het al... Alles gaat in drievoud! Drie badkamers, drie woonkamers, drie keukens en aan slaap gedeelten nog meer! Samen met Bela en Gyula hebben we een mooie tekening gemaakt van wat ons wel wat leek, of beter gezegd, wij hebben wat op papier gekrabbeld en Gyula heeft onze wensen goed uitgewerkt en er een bouwtekening van gemaakt. Over het isoleren hoefden we ons geen zorgen te maken. Met muren van ruim 80 cm dik was de isolatie wel aanwezig. De school is een echt Hongaars bouwwerk. De fundering bestaat uit ca. 30 cm hoge stenen en daarna "metsel"je de muren op met wayok, een soort leem wat daarna weer met cement gestuukt wordt.
Ja ja, echte metselaars hoor die Hongaren...:)

Na goed overleg met de aannemer en rekening houdend met de vrije dagen die wij nog hadden zijn we vol goede moed begin oktober richting Hongarije vertrokken om de aanvang van de bouw te zien, nieuwsgierig als we zijn..
Een grote vrachtwagen, welke amper door het hek van het pad kon had alle materialen zoals bv gipsplaten bij zich. De mannen van Gyula begonnen direct uit te laden en werkten zich even goed in het zweet. Van mij geen verkeerd woord over deze harde werkers...Nu zou je denken dat je dan direct alles op de plek leggen waar het hoort, maar...nee. Eerst alles in 1 ruimte en dan gezamenlijk alles ophalen.


In Hongarije heb je nog veel vakmensen. En vakmensen hebben hun eigen vak! Zo zal een schilder nooit iets timmeren en een timmerman nooit iets schilderen. Zo dan ook bij ons. Eerst komt de elektricien om een goede en veilige stroomkabel aan te leggen en dan kan de rest pas aan het werk. En terwijl de stroommannen bezig zijn, eten de anderen een broodje, slapen een beetje of kijken wat rond. Heel anders dan bij ons, tijd is ( gelukkig) nog niet zoveel geld in Hongarije...